در حالی‌ که مدیرعامل ایران‌ایر از بدهی دست‌کم ۱۵ میلیون دلاری به فرودگاه‌های خارجی، هزینه ماهانه ۶۰۰ میلیارد تومانی حقوق و عملیاتی بودن تنها ۸ تا ۹ فروند هواپیما خبر می‌دهد، ازسرگیری پروازهای اروپایی همچنان به مذاکرات حقوقی و دیپلماسی پیچیده گره خورده است؛ مسیری که به گفته او، کوتاه و کم‌هزینه نخواهد بود.

صنعت هوانوردی ایران حالا به مرحله‌ای رسیده که نه‌تنها از ظرفیت‌های داخلی برای نگهداری هواپیماها بهره می‌برد، بلکه کشورهای همسایه نیز برای سرویس‌دهی ناوگان خود به تهران چشم دوخته‌اند. آیا این موفقیت واقعی است یا بیشتر نمایشی از توانمندی‌های داخلی؟

حسین پورفرزانه؛ معاون وزیر راه و شهرسازی و رئیس سازمان هواپیمایی کشوری؛ سیاست توسعه کسب و کار هوایی منطقه‌ای، به منظور راهبرد خوداتکایی شبکه حمل‌ونقل هوایی، با هدف تحقق توسعه متوازن، افزایش دسترسی عادلانه مناطق کشور به خدمات حمل‌ونقل هوایی و حمایت از شکل‌گیری شرکت‌های هواپیمایی بومی و منطقه‌ای تدوین شده است.

هواپیمایی آسمان، که تا چند سال پیش سومین ایرلاین بزرگ ایران و ستون پروازهای داخلی بود، امروز با تنها یک هواپیمای فعال، زیان انباشته سنگین و نارضایتی گسترده پرسنل در آستانه فروپاشی ایستاده است. این بحران فقط نتیجه تحریم و فرسودگی ناوگان نیست، بلکه محصول سال‌ها بنگاه‌داری صندوق‌های بازنشستگی، انتصاب‌های سیاسی و تصمیم‌های مدیریتی ناپیوسته است که به‌تدریج نبض بازار و انگیزه درون سازمان را از این شرکت گرفت. این گزارش با تکیه بر گفت‌وگو با محمدرضا ابراهیم‌پور، مدیرعامل شرکت

به مناسبت روز جهانی کنترلر ترافیک هوایی که در ۲۸ مهرماه برگزار می‌شود، گفت‌وگویی با دو چهره کلیدی این حوزه حیاتی صورت گرفت. سید اسماعیل هاشمی، سرکشیک مرکز کنترل ترافیک فضای کشور، و ابوالفضل طالبی، سرکشیک مراقبت پرواز فرودگاه مهرآباد. این دو متخصص با بیش از دو دهه تجربه، پرده از زحمات شبانه‌روزی و چالش‌های فراوان همکارانشان برداشتند.