در حالی که در بنادر پاکستان ۱۶ هزار کانتینر کالای ایرانی در حصار بروکراسی محبوس مانده و نگاه‌ها به وعده‌های دیپلماتیک در بندر گوادر دوخته شده است (تا روزهای تنظیم این گزارش)، یک حقیقت تلخ در سایه پنهان مانده است! این بحران نه یک رخداد غیرمنتظره، که به گفته کارشناسان، محصول سال‌ها راحت‌طلبی استراتژیک و فقدان حکمرانی چابک است. دکتر مصطفی آیتی، کارشناس ارشد لجستیک و گمرک، معتقد است که جست‌وجوی دلایل این انسداد در مسیرهای مرزی یا فشارهای خارجی، آدرس غلط دادن است. از نگاه او، ما با سیستمی مواجه‌ایم که نه تنها آلترناتیوها را به‌دلیل فقدان خلاقیت و ضعف لابی‌گری از دست داده، بلکه در مواجهه با تکانه‌های منطقه‌ای، به‌جای جراحی ساختار، به مسکن‌درمانی‌های اداری روی آورده است. گزارش پیش‌رو، تاکیدی است بر این گزاره که بدون شکستن سد بروکراسی بیمار و تغییر رویکرد از اداری‌گری به دیپلماسی لجستیک، حتی بازگشایی مرزهای جدید نیز راه به جایی نخواهد برد.