
نقش نهادهای صنفی- تخصصی در شرایط تحریم و محاصره دریایی
در شرایط تشدید تحریمهای اقتصادی و محاصره دریایی علیه جمهوری اسلامی ایران، نهادهای تخصصی مردمنهاد نظیر کانونها، انجمنها و اتحادیههای صنفی دریانوردی، نقشی راهبردی و بیبدیل در دفاع از حقوق حرفهای، حفظ امنیت دریانوردی و حراست از منافع ملی ایفا میکنند. این مقاله با استناد به تجارب بینالمللی و چارچوبهای حقوقی نظیر کنوانسیون کار دریایی (MLC 2006) و کنوانسیون ۱۹۸۲ حقوق دریاها (UNCLOS)، به تحلیل ظرفیتها و چالشهای پیش روی این نهادها میپردازد. تأکید اصلی بر لزوم استقلال عمل، چابکی در عرصه بینالمللی و نقشآفرینی مؤثر در شرایطی است که نهادهای دولتی با محدودیتهای دیپلماتیک مواجهاند. نمونههای موفق از فعالیت اتحادیههای کارگری در سوئد، بریتانیا و فدراسیون جهانی کارگران حملونقل (ITF) نشان میدهد که تشکلهای صنفی مستقل میتوانند با بهرهگیری از سازوکارهای حقوقی و صنفی بینالمللی، ضمن حمایت از نیروی کار، به اهرمهای فشار مؤثر بر دولتهای متجاوز تبدیل شوند.








