بیش از ۲۰۰۰ نفر طی چهار دهه دیپلم فیاتا گرفتهاند، اما قضات دادگستری و تعزیرات حکومتی هنوز اسناد حملونقل بینالمللی را نمیشناسند و شرکتها گاه به همین دلیل تعطیل میشوند. غلامحسین امیری، معاون اسبق دفتر ترانزیت سازمان راهداری، در گفتوگو با ترابران از روزهایی میگوید که «حتی یک برگ کاغذ» درباره این صنعت وجود نداشت و پیشکسوتان با شایعه الزام آموزشی، مدیران را به کلاسها کشاندند.
ایران از نخستین کشورهای منطقه در توسعه هوانوردی بود؛ حالا کشورهای منطقه با سرمایهگذاری کلان جلوتر افتادهاند. مهندس حسین منتظریفر، مدرس دانشگاهی صنعت هوانوردی، میگوید سطح علمی اساتید ایران همچنان غنیتر است، اما فاصله تکنولوژیکی در تجهیزات انکارناپذیر شده: میانگین عمر ناوگان آموزشی ۲۵ تا ۳۰ سال است و از ۱۴ مرکز آموزشی، فقط ۳ مرکز درجه یک داریم.
در کشورهای پیشرو ریلی، مسیر رشد کارکنان از کارآموزی تا استادکاری تعریف شده؛ در کشورمان چنین مسیری وجود ندارد. دکتر علیرضا عجمیان، رئیس کمیته آموزش انجمن صنفی شرکتهای ریلی، میگوید دانشآموختگان ما دانش نظری دارند اما از مهارت عملیاتی بیبهرهاند: «تحول آموزشی زمانی معنا پیدا میکند که آموزش از مدرکگرایی خارج شود.»
دوره کارورزی دریانوردان از ۲۴ ماه به ۱۲ ماه کاهش یافته؛ دانشجو چهار سال تئوری میخواند و تازه وقتی پا به کشتی میگذارد میفهمد چیزی یاد نگرفته. دکتر صمد مهرزاد، استاد دانشگاه آزاد خارگ، میگوید دانشجو در کلاس هیچ تصوری از ساختمان کشتی، ستونها، جوشها و حتی شکل هندسی کشتی ندارد: «دانشگاه همان دانشگاه است، اما دانشجویان دیگر همان دانشجویان قدیمی نیستند.»
هیچ افسر یا مهندس کشتی بدون گواهینامه بینالمللی اجازه کار در دریا ندارد؛ اما مدیر ارشد شرکت کشتیرانی میتواند بدون صلاحیت حرفهای سکاندار شود. محمد وافری، مدرس دانشگاه دریایی هلند، مینویسد سیاست «خودی و غیرخودی» مسیر ارتقای شغلی در صنعت دریانوردی ایران را از شایستگی به وابستگی تغییر داده است.
در کشورمان دریانورد با آزمون کتبی و حفظ کردن تئوری گواهینامه میگیرد، اما در دریا باید بحران را مدیریت کند. کاپیتان مهدی فرمهینی فراهانی، مدیرکل امور دریانوردان سازمان بنادر، میگوید سیستم آموزشی ما کامل نیست و باید آزمونها را از تئوری به عملی تغییر دهیم: «ما نسل امروز را با متد دیروز برای فردا تربیت میکنیم.»
وقتی از مدیرکل آموزش ریلی پرسیدیم بزرگترین مشکل چیست، از بودجه حرف نزد؛ گفت کمبود کارگاه و تجهیزات. دکتر محسن اعتماد میگوید مهندس بهرهبرداری راهآهن بدون یک ساعت کار عملی تربیت میشود و فارغالتحصیل مستقیم سر کار میرود تا سعی و خطا کند. راهآهن برای پر کردن این شکاف به «روش پارتیزانی» متوسل شده: هنرستان ریلی ساخته، شبیهساز لکوموتیو راه میاندازد و طرح سرباز وظیفه ریلی را پیگیری میکند.
معاون سازمان زمینشناسی و اکتشافات معدنی با رد طبیعی بودن پدیده فرونشست، آن را نتیجه مستقیم «معدنکاری آب» و سوءمدیریت در حکمرانی منابع زیرزمینی دانست. دکتر رضا شهبازی با اشاره به وسعت ۱۰۰ هزار کیلومتری پهنههای درگیر و فعالیت ۵۰۰ هزار چاه غیرمجاز، هشدار داد که هشدارهای ۲۰ ساله نهادهای تخصصی قربانی پراکندگی تصمیمگیری و فقدان متولی واحد شده است.
رئیس بخش زلزلهشناسی مرکز تحقیقات راه و شهرسازی با تأیید گزارش نشریه «ساینس» مبنی بر رکوردداری ایران در نرخ فرونشست، از درگیری ۳۱ هزار کیلومترمربع از اراضی کشور خبر داد. دکتر بیتاللهی ضمن هشدار نسبت به تداوم افت آبهای زیرزمینی، وضعیت فرودگاههای کلیدی و خطوط ریلی را در برابر این پدیده بحرانی توصیف کرد.
خدایار خاشع، دبیر کمیته شرکتهای سرمایهگذار در آزادراهها، با انتقاد از نادیده گرفتن پیوستهای پدافند غیرعامل در پروژههای عمرانی، وضعیت تابآوری شبکه راههای کشور در برابر بحرانهای نظامی و طبیعی را به «خشت خام» تشبیه کرد. وی با هشدار نسبت به آسیبپذیری ناشی از تکمسیره بودن جادههای استراتژیک و نبود زیرساختهای پشتیبانی اضطراری، تأکید دارد که با وجود ۲۵۰ هزار کیلومتر راه در کشور، شبکه حملونقل فعلی برای مدیریت بحران و تخلیه جمعیت «کفایت نمیکند» و نیازمند ارتقای فوری مهندسی است.
بیش از ۲۰۰۰ نفر طی چهار دهه دیپلم فیاتا گرفتهاند، اما قضات دادگستری و تعزیرات حکومتی هنوز اسناد حملونقل بینالمللی را نمیشناسند و شرکتها گاه به همین دلیل تعطیل میشوند.
ایران از نخستین کشورهای منطقه در توسعه هوانوردی بود؛ حالا کشورهای منطقه با سرمایهگذاری کلان جلوتر افتادهاند. مهندس حسین منتظریفر، مدرس دانشگاهی صنعت هوانوردی، میگوید سطح علمی اساتید ایران همچنان
در کشورهای پیشرو ریلی، مسیر رشد کارکنان از کارآموزی تا استادکاری تعریف شده؛ در کشورمان چنین مسیری وجود ندارد. دکتر علیرضا عجمیان، رئیس کمیته آموزش انجمن صنفی شرکتهای ریلی، میگوید
دوره کارورزی دریانوردان از ۲۴ ماه به ۱۲ ماه کاهش یافته؛ دانشجو چهار سال تئوری میخواند و تازه وقتی پا به کشتی میگذارد میفهمد چیزی یاد نگرفته. دکتر صمد مهرزاد،
هیچ افسر یا مهندس کشتی بدون گواهینامه بینالمللی اجازه کار در دریا ندارد؛ اما مدیر ارشد شرکت کشتیرانی میتواند بدون صلاحیت حرفهای سکاندار شود. محمد وافری، مدرس دانشگاه دریایی هلند،
در کشورمان دریانورد با آزمون کتبی و حفظ کردن تئوری گواهینامه میگیرد، اما در دریا باید بحران را مدیریت کند. کاپیتان مهدی فرمهینی فراهانی، مدیرکل امور دریانوردان سازمان بنادر، میگوید
وقتی از مدیرکل آموزش ریلی پرسیدیم بزرگترین مشکل چیست، از بودجه حرف نزد؛ گفت کمبود کارگاه و تجهیزات. دکتر محسن اعتماد میگوید مهندس بهرهبرداری راهآهن بدون یک ساعت کار عملی
معاون سازمان زمینشناسی و اکتشافات معدنی با رد طبیعی بودن پدیده فرونشست، آن را نتیجه مستقیم «معدنکاری آب» و سوءمدیریت در حکمرانی منابع زیرزمینی دانست. دکتر رضا شهبازی با اشاره
رئیس بخش زلزلهشناسی مرکز تحقیقات راه و شهرسازی با تأیید گزارش نشریه «ساینس» مبنی بر رکوردداری ایران در نرخ فرونشست، از درگیری ۳۱ هزار کیلومترمربع از اراضی کشور خبر داد.
خدایار خاشع، دبیر کمیته شرکتهای سرمایهگذار در آزادراهها، با انتقاد از نادیده گرفتن پیوستهای پدافند غیرعامل در پروژههای عمرانی، وضعیت تابآوری شبکه راههای کشور در برابر بحرانهای نظامی و طبیعی
بیش از ۲۰۰۰ نفر طی چهار دهه دیپلم فیاتا گرفتهاند، اما قضات دادگستری و تعزیرات حکومتی هنوز اسناد حملونقل بینالمللی را نمیشناسند و شرکتها گاه به همین دلیل تعطیل میشوند. غلامحسین امیری، معاون اسبق دفتر ترانزیت سازمان راهداری، در گفتوگو با ترابران از روزهایی میگوید که «حتی یک برگ کاغذ»
ایران از نخستین کشورهای منطقه در توسعه هوانوردی بود؛ حالا کشورهای منطقه با سرمایهگذاری کلان جلوتر افتادهاند. مهندس حسین منتظریفر، مدرس دانشگاهی صنعت هوانوردی، میگوید سطح علمی اساتید ایران همچنان غنیتر است، اما فاصله تکنولوژیکی در تجهیزات انکارناپذیر شده: میانگین عمر ناوگان آموزشی ۲۵ تا ۳۰ سال است و از
در کشورهای پیشرو ریلی، مسیر رشد کارکنان از کارآموزی تا استادکاری تعریف شده؛ در کشورمان چنین مسیری وجود ندارد. دکتر علیرضا عجمیان، رئیس کمیته آموزش انجمن صنفی شرکتهای ریلی، میگوید دانشآموختگان ما دانش نظری دارند اما از مهارت عملیاتی بیبهرهاند: «تحول آموزشی زمانی معنا پیدا میکند که آموزش از مدرکگرایی
دوره کارورزی دریانوردان از ۲۴ ماه به ۱۲ ماه کاهش یافته؛ دانشجو چهار سال تئوری میخواند و تازه وقتی پا به کشتی میگذارد میفهمد چیزی یاد نگرفته. دکتر صمد مهرزاد، استاد دانشگاه آزاد خارگ، میگوید دانشجو در کلاس هیچ تصوری از ساختمان کشتی، ستونها، جوشها و حتی شکل هندسی کشتی
هیچ افسر یا مهندس کشتی بدون گواهینامه بینالمللی اجازه کار در دریا ندارد؛ اما مدیر ارشد شرکت کشتیرانی میتواند بدون صلاحیت حرفهای سکاندار شود. محمد وافری، مدرس دانشگاه دریایی هلند، مینویسد سیاست «خودی و غیرخودی» مسیر ارتقای شغلی در صنعت دریانوردی ایران را از شایستگی به وابستگی تغییر داده است.
در کشورمان دریانورد با آزمون کتبی و حفظ کردن تئوری گواهینامه میگیرد، اما در دریا باید بحران را مدیریت کند. کاپیتان مهدی فرمهینی فراهانی، مدیرکل امور دریانوردان سازمان بنادر، میگوید سیستم آموزشی ما کامل نیست و باید آزمونها را از تئوری به عملی تغییر دهیم: «ما نسل امروز را با
وقتی از مدیرکل آموزش ریلی پرسیدیم بزرگترین مشکل چیست، از بودجه حرف نزد؛ گفت کمبود کارگاه و تجهیزات. دکتر محسن اعتماد میگوید مهندس بهرهبرداری راهآهن بدون یک ساعت کار عملی تربیت میشود و فارغالتحصیل مستقیم سر کار میرود تا سعی و خطا کند. راهآهن برای پر کردن این شکاف به
معاون سازمان زمینشناسی و اکتشافات معدنی با رد طبیعی بودن پدیده فرونشست، آن را نتیجه مستقیم «معدنکاری آب» و سوءمدیریت در حکمرانی منابع زیرزمینی دانست. دکتر رضا شهبازی با اشاره به وسعت ۱۰۰ هزار کیلومتری پهنههای درگیر و فعالیت ۵۰۰ هزار چاه غیرمجاز، هشدار داد که هشدارهای ۲۰ ساله نهادهای
رئیس بخش زلزلهشناسی مرکز تحقیقات راه و شهرسازی با تأیید گزارش نشریه «ساینس» مبنی بر رکوردداری ایران در نرخ فرونشست، از درگیری ۳۱ هزار کیلومترمربع از اراضی کشور خبر داد. دکتر بیتاللهی ضمن هشدار نسبت به تداوم افت آبهای زیرزمینی، وضعیت فرودگاههای کلیدی و خطوط ریلی را در برابر این
خدایار خاشع، دبیر کمیته شرکتهای سرمایهگذار در آزادراهها، با انتقاد از نادیده گرفتن پیوستهای پدافند غیرعامل در پروژههای عمرانی، وضعیت تابآوری شبکه راههای کشور در برابر بحرانهای نظامی و طبیعی را به «خشت خام» تشبیه کرد. وی با هشدار نسبت به آسیبپذیری ناشی از تکمسیره بودن جادههای استراتژیک و نبود
بیش از ۲۰۰۰ نفر طی چهار دهه دیپلم فیاتا گرفتهاند، اما قضات دادگستری و تعزیرات حکومتی هنوز اسناد حملونقل بینالمللی را نمیشناسند و شرکتها گاه به همین دلیل تعطیل میشوند. غلامحسین امیری، معاون اسبق دفتر ترانزیت سازمان راهداری، در گفتوگو با ترابران از روزهایی میگوید که «حتی یک برگ کاغذ» درباره این صنعت وجود نداشت و پیشکسوتان با شایعه الزام آموزشی، مدیران را به کلاسها کشاندند.
ایران از نخستین کشورهای منطقه در توسعه هوانوردی بود؛ حالا کشورهای منطقه با سرمایهگذاری کلان جلوتر افتادهاند. مهندس حسین منتظریفر، مدرس دانشگاهی صنعت هوانوردی، میگوید سطح علمی اساتید ایران همچنان غنیتر است، اما فاصله تکنولوژیکی در تجهیزات انکارناپذیر شده: میانگین عمر ناوگان آموزشی ۲۵ تا ۳۰ سال است و از ۱۴ مرکز آموزشی، فقط ۳ مرکز درجه یک داریم.
در کشورهای پیشرو ریلی، مسیر رشد کارکنان از کارآموزی تا استادکاری تعریف شده؛ در کشورمان چنین مسیری وجود ندارد. دکتر علیرضا عجمیان، رئیس کمیته آموزش انجمن صنفی شرکتهای ریلی، میگوید دانشآموختگان ما دانش نظری دارند اما از مهارت عملیاتی بیبهرهاند: «تحول آموزشی زمانی معنا پیدا میکند که آموزش از مدرکگرایی خارج شود.»
دوره کارورزی دریانوردان از ۲۴ ماه به ۱۲ ماه کاهش یافته؛ دانشجو چهار سال تئوری میخواند و تازه وقتی پا به کشتی میگذارد میفهمد چیزی یاد نگرفته. دکتر صمد مهرزاد، استاد دانشگاه آزاد خارگ، میگوید دانشجو در کلاس هیچ تصوری از ساختمان کشتی، ستونها، جوشها و حتی شکل هندسی کشتی ندارد: «دانشگاه همان دانشگاه است، اما دانشجویان دیگر همان دانشجویان قدیمی نیستند.»
هیچ افسر یا مهندس کشتی بدون گواهینامه بینالمللی اجازه کار در دریا ندارد؛ اما مدیر ارشد شرکت کشتیرانی میتواند بدون صلاحیت حرفهای سکاندار شود. محمد وافری، مدرس دانشگاه دریایی هلند، مینویسد سیاست «خودی و غیرخودی» مسیر ارتقای شغلی در صنعت دریانوردی ایران را از شایستگی به وابستگی تغییر داده است.
در کشورمان دریانورد با آزمون کتبی و حفظ کردن تئوری گواهینامه میگیرد، اما در دریا باید بحران را مدیریت کند. کاپیتان مهدی فرمهینی فراهانی، مدیرکل امور دریانوردان سازمان بنادر، میگوید سیستم آموزشی ما کامل نیست و باید آزمونها را از تئوری به عملی تغییر دهیم: «ما نسل امروز را با متد دیروز برای فردا تربیت میکنیم.»
وقتی از مدیرکل آموزش ریلی پرسیدیم بزرگترین مشکل چیست، از بودجه حرف نزد؛ گفت کمبود کارگاه و تجهیزات. دکتر محسن اعتماد میگوید مهندس بهرهبرداری راهآهن بدون یک ساعت کار عملی تربیت میشود و فارغالتحصیل مستقیم سر کار میرود تا سعی و خطا کند. راهآهن برای پر کردن این شکاف به «روش پارتیزانی» متوسل شده: هنرستان ریلی ساخته، شبیهساز لکوموتیو راه میاندازد و طرح سرباز وظیفه ریلی را پیگیری میکند.
معاون سازمان زمینشناسی و اکتشافات معدنی با رد طبیعی بودن پدیده فرونشست، آن را نتیجه مستقیم «معدنکاری آب» و سوءمدیریت در حکمرانی منابع زیرزمینی دانست. دکتر رضا شهبازی با اشاره به وسعت ۱۰۰ هزار کیلومتری پهنههای درگیر و فعالیت ۵۰۰ هزار چاه غیرمجاز، هشدار داد که هشدارهای ۲۰ ساله نهادهای تخصصی قربانی پراکندگی تصمیمگیری و فقدان متولی واحد شده است.
رئیس بخش زلزلهشناسی مرکز تحقیقات راه و شهرسازی با تأیید گزارش نشریه «ساینس» مبنی بر رکوردداری ایران در نرخ فرونشست، از درگیری ۳۱ هزار کیلومترمربع از اراضی کشور خبر داد. دکتر بیتاللهی ضمن هشدار نسبت به تداوم افت آبهای زیرزمینی، وضعیت فرودگاههای کلیدی و خطوط ریلی را در برابر این پدیده بحرانی توصیف کرد.
خدایار خاشع، دبیر کمیته شرکتهای سرمایهگذار در آزادراهها، با انتقاد از نادیده گرفتن پیوستهای پدافند غیرعامل در پروژههای عمرانی، وضعیت تابآوری شبکه راههای کشور در برابر بحرانهای نظامی و طبیعی را به «خشت خام» تشبیه کرد. وی با هشدار نسبت به آسیبپذیری ناشی از تکمسیره بودن جادههای استراتژیک و نبود زیرساختهای پشتیبانی اضطراری، تأکید دارد که با وجود ۲۵۰ هزار کیلومتر راه در کشور، شبکه حملونقل فعلی برای مدیریت بحران و تخلیه جمعیت «کفایت نمیکند» و نیازمند ارتقای فوری مهندسی
